Een extra gids erbij: Pares en 3 nieuwe dragersporters en daar gaat de “Tired Ten” weer.

Eerst weer over de airstrip, dan door een moerassig stuk, lekkere blubber zo nu en dan. Het pad is makkelijk. We hebben lunch in een shelter die bewoond is door bijen, rustig lunchen is wat anders. Voordat we het Kelabit longhouse  Long Danau bereiken, moeten we nog een paar uur door een niet al te interessant stuk secondair bos, heuveltjes op en af, en veel riviertjes door. Droge voeten vergeet het maar.

Dit longhouse heeft een “long kitchen”. Het heeft om de 5 meter weer een koolplaats, 12 in totaal. Het is ruim en het ziet er allemaal keurig verzorgd uit. Het slaapgedeelte is aan de andere kant, en we worden in keurige kamers gezet, met matras en sommigen krijgen er ook nog een bed bij. Al de longhousen tot Lio Matoh zijn zo netjes, onder de longhouse is het allemaal schoon en geveegd. Om de longhouse staan allerlei planten en struiken, bananen, sinaasappelbomen. De wereld zou er prachtig uitzien als het overal zo schoon is als hier.