Drie van ons besluiten om verschillende redenen terug te gaan naar Bareo.

De “Surviving Seven” van Rudy gaan vol goede moed verder, met de gedachte dat het vast wel mee zal vallen. Na een uurtje lopen, is het niet 1 van de buffaloos die van een brug 3 meter naar beneden valt maar onze betrouwbare Rudy. Hij zal de rest van de trip met een zeer pijnlijke pols in een handdoekmitella blijven lopen. Hij wordt nu de “One arm Bandit” genoemd. Na nog 1 ½ uur lopen hebben we een theepauze bij Pa Ramudu longhouse. 

Lunch is 2 ½ uur verderop bij “Camp 5”, een shelter speciaal voor de ministers van Maleisië, die hier komen vissen. Ze laten zich wel droppen een helikopter. Het camp is mooi van hout en we hebben zelfs een- echte wc. De porters gaan vissen en vangen wat. Wij zijn druk bezig met Ilde—leeching‘ en ons zorgen maken over of we Lio Matoh nog wel op tijd halen. Met wat restanten sporttape en leukoplast plak ik Rudy’ s arm vol. Het regent en het is 15:00 uur. We besluiten hier te overnachten.