Dinsdag was ik nog in de “Engelenburcht” geweest. Hartstikke interessant alleen jammer, dat de paus in de 16e eeuw het in een woonhuis heeft veranderd. Toch is er nog genoeg over van de oude burcht. Vele gangen, muren, stukken geschut, kegels en gevangenissen. Er was een museum ingericht. Die was heel goed. Niet te overdreven groot. Het bevatte helmen uit alle tijden (van voor Chr tot en met de vorige eeuw), harnassen, degens en buksen. Op een binnenplaats hadden ze nog een hele grote oude katapult en kruisboog staan.

Na de burcht heb ik de bus naar het station gepakt; ik was het lopen onderhand beu. Mijn voeten weren kapot van de vorige dagen en vol blaren. Op het station heb ik de bus naar Tivoli gepakt. Dit is een stad zo’n 40 km buiten Rome waar enkele buitenhuizen staan met prachtige tuinen vol fonteinen. Meer dan 200 in één tuin. Om het water te krijgen heeft een of andere veldheer de rivier verlegd. Het geheel lag Op een helling. Helaas heb ik van de Romeinse dingen niets gezien. Alleen de tuinen uit de 16e eeuw. Ik had geen zin meer om naar die Romeinse toe te lopen. Als ze er tenminste nog waren. Je krijgt na zoveel dagen niets anders dan beelden en fonteinen gezien te hebben er onderhand genoeg van. Alles wat je ziet is precies hetzelfde als je je had voorgesteld aan de hand van de foto’s die je in de loop der jaren gezien hebt. Een beeld is op de foto en in werkelijkheid hetzelfde. Wat je gelukkig niet op de foto kunt vastleggen is de sfeer van Rome, van het verkeer daar, de mensen en het forum. Die dingen hebben inhoud en bewegen of je kunt je er zelf in bewegen. De sfeer haal je niet uit foto’s maar moet je ervaren, voelen. Die dag heb ik nauwelijks gegeten. ‘s Ochtends brood, ’s avonds brood en een pizza en dan basta.